Ό,τι δεν είπα

Ό,τι δεν είπα,
όσα σ’ άφησα να πεις

Καβάφης

Είχε αναμμένο μόνο ένα κερί
να σπάει τη

Ερωτικό

Σ’αγαπώ, του είπα
κι εκείνος έκλαιγε και γελούσε

Οι Ανήσυχοι

Σε γνώρισα μόλις χθες
είχες τα μάτια γεμάτα έρωτα

Μυστικά δωμάτια

Σε μυστικά δωμάτια υφαίνεται
το δίχτυ ενός ανίσχυρου

Σ'είδα στον ύπνο μου

Σ’ είδα στον ύπνο μου, απόψε.
ήσουν, λέει, μπουμπούκι τριανταφυλλιού

Ο χωρισμός

Σ’ είδα στο φως του κεριού
να μ’ αποχαιρετάς με δάκρυα στα μάτια

Βρήκα μες τα μάτια σου

Βρήκα μες τα μάτια σου
τη γαλήνη της τρικυμίας

Άνεμος τιμωρίας

Έι, εσύ που ψάχνεις να βρεις
τον εαυτό σου μέσα

Ο πίνακας με το παιδί

Και σα να μην έφταναν όλα τ’ άλλα

Άνθρωποι Κουτοί

Άνθρωποι κουτοί,
αμίλητοι, ματωμένα
τα χείλη,

Ο χρόνος

Τι ειρωνεία!
Κρατάμε το χρόνο

Που υπάρχει άραγε

Που να υπάρχει άραγε η ευτυχία;
Μήπως στο τέλος

Σκόρπια συναισθήματα

Βουλιμικά προσπαθώ
να κατατάξω τα συναισθήματα

Το παραμύθι

Κι αν όλα
είναι ένα παραμύθι,

Μ'αρέσει

Μ’ αρέσει
ν’ απομονώνομαι

Που πάμε;

Τα δάκρυα στέγνωσαν
στο βωμό της απορίας,

Ο καθρέφτης

Και δειλά, δειλά γύρισα το βλέμμα
στον καθρέφτη

Πόσες φορές

Πόσες φορές, θυμάμαι, τα κύματα
σε πήραν και σε χτύπησαν

Βροχή μου

Σε είδα στη βροχή, βροχή μου
και φοβήθηκα μη σβήσεις