Υποκατηγορίες

Φλερτ θανάτου

Βλέπεις να’ρχεται
βήμα – βήμα, δειλά,

Γυναικείες ψυχές

Γυναικείες ψυχές φυλακισμένες
σε πέτρινα σώματα, έτοιμες

Συμμετρία των άστρων

Κοιτάζω τ’ άστρα∙
συμμετρικά το ένα

στην κυρία Πε.

Την άκουγα να μιλά
με λόγια πικραμένα,

Ποτέ στο Παρόν

Το ένα μου πρόσωπο
στο Χθες
και το άλλο
στο Αύριο.

Ακούω τη φωνή μου

Ακούω τη φωνή μου
και είμαι σίγουρη

Επιστολές

ΕΠΙΣΤΟΛΗ Α’
Αποστολέας: Εσύ

Έρημος

Οι νύχτες έχουν γίνει αμέτρητες
και τα δάκρυα ποτάμια

Θάνατος και ποιητές

Απαγορεύεται στους ποιητές
ο θάνατος.
Δεν είν’ ο θάνατος, γι’ αυτούς,

Που κρύβεται η ελπίδα;

Το μόνο που μου δίνει Ελπίδα
στη ζωή, είναι η Φύση…

Πόθος

Ρούχα λευκά, αέρινα
σε σώματα αγαλμάτινα

4 ανάγκες - 4 αρετές

Μου’πες κάποτε:
τέσσερις οι βασικές μου ανάγκες:

Σημαδεμένη

Σημαδεμένη απ’ την αγάπη,
σακατεμένη γυρίζω εδώ κι εκεί

Καποια νύχτα

Κάποια νύχτα θα γείρω
κι εγώ στο παραθύρι μου,

Θεία ξεσπάσματα

Τα κύματα της θάλασσας.
Οι κεραυνοί του ουρανού.

Μοναξιάς καταφύγιο

Τόσες στιγμές περάσανε
και δεν κατάφερα,

Των ανθρώπων οι ζωές

Αποκλίνουν και συγκλίνουν
των ανθρώπων οι ζωές

Μνήμη

Είναι η ώρα περασμένα μεσάνυχτα,
κάθισα να γράψω

Αισθήσεις

Αισθήσεις που δεν αποφασίζουν
στ’ αλήθεια τι ποθούν∙

Ό,τι δεν είπα

Ό,τι δεν είπα,
όσα σ’ άφησα να πεις

Καβάφης

Είχε αναμμένο μόνο ένα κερί
να σπάει τη

Ερωτικό

Σ’αγαπώ, του είπα
κι εκείνος έκλαιγε και γελούσε

Οι Ανήσυχοι

Σε γνώρισα μόλις χθες
είχες τα μάτια γεμάτα έρωτα

Μυστικά δωμάτια

Σε μυστικά δωμάτια υφαίνεται
το δίχτυ ενός ανίσχυρου

Σ'είδα στον ύπνο μου

Σ’ είδα στον ύπνο μου, απόψε.
ήσουν, λέει, μπουμπούκι τριανταφυλλιού

Ο χωρισμός

Σ’ είδα στο φως του κεριού
να μ’ αποχαιρετάς με δάκρυα στα μάτια

Βρήκα μες τα μάτια σου

Βρήκα μες τα μάτια σου
τη γαλήνη της τρικυμίας

Άνεμος τιμωρίας

Έι, εσύ που ψάχνεις να βρεις
τον εαυτό σου μέσα

Ο πίνακας με το παιδί

Και σα να μην έφταναν όλα τ’ άλλα

Άνθρωποι Κουτοί

Άνθρωποι κουτοί,
αμίλητοι, ματωμένα
τα χείλη,

Ο χρόνος

Τι ειρωνεία!
Κρατάμε το χρόνο

Που υπάρχει άραγε

Που να υπάρχει άραγε η ευτυχία;
Μήπως στο τέλος

Σκόρπια συναισθήματα

Βουλιμικά προσπαθώ
να κατατάξω τα συναισθήματα

Το παραμύθι

Κι αν όλα
είναι ένα παραμύθι,

Μ'αρέσει

Μ’ αρέσει
ν’ απομονώνομαι

Που πάμε;

Τα δάκρυα στέγνωσαν
στο βωμό της απορίας,

Ο καθρέφτης

Και δειλά, δειλά γύρισα το βλέμμα
στον  καθρέφτη

Πόσες φορές

Πόσες φορές, θυμάμαι, τα κύματα
σε πήραν και σε χτύπησαν

Βροχή μου

Σε είδα στη βροχή, βροχή μου
και φοβήθηκα μη σβήσεις

Μ'αναγνωρίζεις;

Χθες, είπες, πως μ'αγαπούσες
κι όμως με πρόδωσες.

Κατέβηκα στο σταθμό

Κατέβηκα στο σταθμό
και είδα τα τρένα

Χριστός γεννιέται

Σαν απόψε πάλι
ο Χριστός γεννήθη

Είμαι άνθρωπος

Στέκομαι βουβή και ακίνητη
μπροστά στη δύναμη μου.

Στα σύνορα

Χώματα χωρισμένα με νοερά χρώματα
Θρήνοι με διαφορετικές λέξεις

Ανυπακοή

 Δεν ήθελα να δω
όσα ήταν μπροστά μου.
Δεν ήθελα ν` ακούσω
όσα η καρδιά μου φώναζε.
Έκλεινα τα μάτια
κι υπάκουγα μόνο στην επιθυμία του κορμιού
που με βύθιζε όλο και πιο πολύ στη μαύρη θάλασσα σου.

anypakoi gantzoudis charis
Μέχρι που η ψυχή
δεν άντεξε το τόσο σκοτάδι,
τα παγωμένα σου νερά
και βγήκε στην επιφάνεια να πάρει ανάσα.
Έφυγες•
σου ήταν αδύνατον να της συγχωρέσεις αυτή την ανυπακοή.

Χάρης Γαντζούδης, 2015

Λίγη ζωή ακόμα

Κάποτε ο θάνατος διάλεξε τέσσερις ανθρώπους

Σανίδα σωτηρίας

Κι ο κόσμος ψάχνει κάτι βαθύ
Σαν την τζαζ  του ’60 που είχαν οι μαύροι

Αυτοί οι ποιητές

Οι εξόριστοι ποιητές που παίρνουν μαζί τους τα ποιήματά τους
αυτοί είναι

Ναυάγια στον Υπόκοσμο

Βουλιάζουμε.
Βαλτώνει η ευτυχία και μαζί της κάθε τι όμορφο.

Χωρίς ασπίδα

Γέλασε φανερά με ειρωνία και αηδία.

Ίχνη του Πολέμου

Χρώματα και μελωδίες στο βάθος της ψυχής μου

Είστε πολύ ... ωραίοι

Φοβούνται και ξορκίζουνε τη Χρυσή Αυγή
μα οι ίδιοι την ποτίζουνε οι πολιτικοί

Εισβολή - Νόνη Σταματέλλου

Έτσι μπαίνει πάντα ο Σεπτέμβρης, ξαφνικά.
Ασύστολα εισβάλλει στα λευκά μας πουκάμισα.
Αναποδογυρίζει κάποτε
και τα μπλε τραπεζάκια των διακοπών μας…
Και τα μεγάλα μας απογεύματα τ’ αμέριμνα
κουρνιάζουν, μουσκεμένα άλμπουρα
σε κάτι αμφίβολα καταφύγια.

Χθες ένα κορίτσι γύρευε τα σανδάλια του
σ’ ένα λόφο από φύκια,
μέχρι που το πήρε η νύχτα.

eisvoli-noni-stamatellou

Απ’ το παράθυρο καταγράφω με συνέπεια
τις απώλειες του καλοκαιριού.
Ένα βιβλίο λησμονημένο στην άμμο,
δύο κίτρινα καπέλα, ένα φιλί,
δυό υποσχέσεις, μια απόφαση,
ένα γαλαζοπράσινο φόρεμα, ένα βραχιολάκι ποδιού.

Το άλλο πρωί δένω τα μαλλιά μου στους κάβους
Και ψηλαφώ μια σπασμένη πυξίδα στο μέτωπο…

Ανοχή - Ευτέρπη Κωσταρέλη

Σπασμένη μοιάζει η ραχοκοκαλιά
των ονείρων μου

Λίγο ακόμα - Γ.Σεφέρης

Λίγο ακόμα
θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν

Πρωτοχρονιά - Κ. Καλλοναίου

- Αρχιμηνιά! Καληχρονιά! Καλώς τον άρχοντά μας,
πόχει

Τα αντικλείδια - Γ.Παυλόπουλος

Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.
Πολλοί κοιτάζουν

Η θάλασσα - Ντ.Χριστιανόπουλος

Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα:
μπαίνεις και

Ερωτικά σώματα - Γ.Καραβασίλης

Καλόγνωμες γυναίκες όλο έλεος
πλαγιάζοντας μαζί μου κι

Τραγωδία - Θ.Γκόρπας

Κανείς δεν σκέφτηκε να κλείσει φεύγοντας την πόρτα
κανείς δεν σκέφτηκε τον άνεμο που θα ‘ρχονταν σε λίγο

Τα βήματα - Μυρτιώτισσα

Τα βήματα, τα βήματά σου
τα γνώριμα

Langeur d' amour - Ν.Λαπαθιώτης

Αχ! να φιλούσα τα δυο χείλη σου,
τα πορφυρά σου χείλη, τόσο,

Άφησε να κοιτάξω - Γ.Θέμελης

Άφησε να κοιτάξω το πρόσωπό σου
Στην ήρεμη αστροφεγγιά που κοιμούνται οι άνεμοι

Αν ήσουν - Γ.Θ.Βαφόπουλος

Αν ήσουν η νύχτα, σε κάποιες ώρες μυστικές, να ιδείς

Η δεύτερη μεταμόρφωση - Σ.Βαβούρης

Το μονοπάτι που έλπιζες να μην το

Στον ουρανό τού τίποτα με ελάχιστα - Κ.Αγγελάκη-Ρουκ

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω

Ο χαρταετός - Ο.Ελύτης

Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη

Σέλας των αντηχήσεων - Α.Εμπειρίκος

Μια γυναίκα λούζεται στην άμμο
Και πέφτουν τα φιλιά της στον αφρό

Ελένη - Γ.Σεφέρης

ΤΕΥΚΡΟΣ ... ες γην εναλίαν Κύπρον ου μ' εθέσπισεν

Γράμμα - Ν.Βρεττάκος

Δεν έχω ένα φύλλο απ’ τα παλιά πράσινα δένδρα.

Αναγκαία εξήγηση (είναι ορισμένοι στίχοι) - Γ.Ρίτσος

Είναι ορισμένοι στίχοι - κάποτε ολόκληρα ποιήματα -

Το σκάκι - Μ.Αναγνωστάκης

Έλα να παίξουμε...
Θα σου χαρίσω τη

Ερωτικό κάλεσμα - Μ.Λουντέμης

Έλα κοντά μου, δεν είμαι η φωτιά.
Τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια.

Το τέλος του τέλους - Βασίλης Μανουσάκης

Όταν τελειώσει κάτι
είναι σαν τη γεύση

Προαίσθηση - Γιάννης Νεγρεπόντης

Κάποτε σαν δυο ξένοι θα δίνουμε τα χέρια
κι όλη αυτή η πυρκαγιά

Όλα τα χρόνια που έλειπα - Ν.Βρεττάκος

Όλα τα χρόνια που έλειπα
ξέρεις για σένα γύριζα,

Ωδή και Eλεγεία των Oδών - Κ.Π.Καβάφης

Το περιπάτημα του πρώτου διαβάτου·
του πρώτου πωλητού η ζωηρά κραυγή·

Χέρια - Α. Χιόνης

Οι άνθρωποι το πιο συχνά
δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Επιστροφή απ’ το φαρμακείο - Τ. Λειβαδίτης

Συνέβη χωρίς ποτέ να καταλάβω πώς — η μητέρα είχε πονοκέφαλο,

Επέστρεφε - Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—

Το μονόγραμμα - Οδυσσέας Ελύτης

Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα,
μόνος, στόν Παράδεισο

Στίχοι γραμμένοι με κατήφεια - W.B.Yeats

Πότε ήταν η στερνή φορά που κοίταξα

Πως να ζωγραφίσετε ένα πουλί - Ζακ Πρεβέρ

Ζωγραφίστε πρώτα ένα κλουβί
με μια πόρτα ανοιχτή

Πρωινό Τραγούδι - Σ.Πλαθ

Η αγάπη σε κούρντισε σαν βαρύ χρυσό ρολόι.

Τί είναι ο έρωτας – Ρ.Γκρέιβς

Μα τι είναι ο έρωτας; Σε εκλιπαρώ αγαπημένη

Προς τη γη - Ρ.Λ.Φροστ

Στα χείλια μ' άγγιξε τόσο γλυκά
η αγάπη. Όσο ν' αντέξω θα μπορούσα

Το κομμένο σχοινί - Μ.Μπρεχτ

Το κομμένο σχοινί
μπορείς να το ξαναδέσεις

Ω Καπετάνιε! Καπετάνιε μου! - Ουώλτ Ουίτμαν

Ω Καπετάνιε! Καπετάνιε μου! Το φοβερό ταξίδι

Ο άγνωστος - Ρ.Λιβάδα

1. Ποιος εμπέδωνε την τέχνη-της-μνήμης:

Σ' έχω τόσο ονειρευτεί - Ρ.Ντεσνός

Σ' έχω τόσο ονειρευτεί που πια δεν είσαι αληθινή.

Το νησί στη λίμνη - Ε.Πάουντ

Θεέ μου, Αφροδίτη, Ερμή, πάτρωνα του κλέφτη
Δώστε μου, σας θερμοπαρακαλώ,

Η αγαπημένη - Π.Ελυάρ

Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου
Και τα μαλλιά

Η πιο όμορφη θάλασσα - Ν.Χικμέτ

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή
που δεν την αρμενίσαμε ακόμα

Αν - Ρ.Κίπλινγκ

Αν σε μισούν να μη μισείς κι αν είσαι πληγωμένος

Ποθώ το στόμα σου - Π.Νερούδα

Ποθώ το στόμα σου, τη φωνή, τα μαλλιά σου,

Μια τέχνη - Ε.Μπίσοπ

Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.