Θου κύριε...

thou-kyrie-fylaki-to-stomati-mou
Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου.

Η στάμνα στη βρύση

stamna-vrysi-elliniki-paroimia
Πολλές φορές πάει η στάμνα στη βρύση, μια φορά θα σπάσει.

Αν δε λαλήσει τζίτζικας

an-de-lalisei-tzitzikas-kalokairi
Αν δεν λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είναι καλοκαίρι.

Τι δεν έχει η γλώσσα;

i-glossa-kokkala-den-exei
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει μα κόκκαλα τσακίζει.

Άλλα τα μάτια του λαγού...

alla-ta-matia-tou-lagou-koukoubagias
Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας.

Απ'αγκάθι βγαίνει ρόδο

apo-agkathi-bgainei-rodo
Από ρόδο βγαίνει αγκάθι κι από αγκάθι βγαίνει ρόδο.

Αλευρωμένος ποντικός

aleuromenos-pontikos
Κι αλευρωμένος να 'ναι ο ποντικός, η γάτα τον γνωρίζει.

Χάρη στο βασιλικό

xari-sto-basiliko
Χάρη στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα

Κάθε αρχή

kathe-arxi-kai-diskoli
Κάθε αρχή και δύσκολη.

Θέλεις το φτωχό να σκάσεις;

theleis-to-ftwxo-na-skaseis
Θέλεις το φτωχό να σκάσεις; Πες του λίρες να σ' αλλάξει.

Δάσκαλε που δίδασκες

daskale-pou-didaskes
Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις

Αν βρέξει ο Μάρτης

an-breksei-o-martis
Αν βρέξει ο Μάρτης δυό νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σ' εκείνον τον ζευγά πού' χει πολλά σπαρμένα.

Ζήσε Μάη μου

zise-mai-mou
Ζήσε Μάη μου, να φας τριφύλλι.

Δυο γελούν, κάτι ξέρουν...

dyo-geloun
Δυο γελούν, κάτι ξέρουν. Ένας γελάει, τρελός είναι.

Η αλεπού

alepou-kalogria
Η αλεπού σαν γεράσει γίνεται καλόγρια.

Σου δανείστηκαν από τα παιδιά σου

sou-daneistikan -apo-ta paidia-sou
Δεν σου δόθηκαν από τους προγόνους σου, σου δανείστηκαν από τα παιδιά σου.

Μάνα και κόρη

mana-kai-kori-van-Gogh Δες μάνα και πάρε κόρη.

Μπάνιο με ζεστό νερό

mines-me-ro-zesto-nero
Σ' όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό

Βρες μου ένα ψεύτη

bres-mou-ena-pseuti-elliniki-paroimia
Βρες μου ένα ψεύτη να σου βρω κι εγώ ένα κλέφτη

Αγαπά ο κάπελας το μεθυσμένο

agapa-o-kapelas-to-methismeno-apachides-athinon
Αγαπά ο κάπελας το μεθυσμένο, μα γαμπρό δεν τον κάνει.